Þorvaldur Skúlason (1906-1984)

Þorvaldur Skúlason fæddist að Borðeyri í Hrútafirði árið 1906. Hann hélt sína fyrstu einkasýningu í Reykjavík árið 1928 og hélt svo til Óslóar árið eftir og hóf þar nám við Konunglegu listakademíuna. Aðalkennarar hans voru Axel Revold og Jean Heiber, báðir fyrrum nemendur Henri Matisse. Árið 1931 hélt Þorvaldur til Parísar og gekk í skóla Fernand Léger og var undir handleiðslu Marcel Gromaire. Árið 1933 settist Þorvaldur að í Kaupmannahöfn og fór að sýna með Koloristerne, hópi skandinavískra listamanna. Verkin sem hann vann á þessum tíma voru mestmegnis myndir af skipum, hafnarmyndir og uppstillingar eða hrjóstrugt vetrarlandslag. Eftir nokkurra ára dvöl í Danmörku, var hann eitt sumar á Sikiley og árið 1939 fluttist hann svo aftur til Parísar. Á þeim tíma hafði hann tileinkað sér formrænan abstrakt stíl þar sem efniskennd litarins var í aðalhlutverki, borinn á strigann í þykkum lögum.

Þorvaldur fluttist til Íslands árið 1940 og varð fljótt áberandi í íslensku listalífi og gerðist forystumaður í hópi ungra listamanna sem kom heim úr námi á þessum tíma. Árið 1947 fór þessi hópur af stað með hinar svokölluðu Septembersýningar. Einkenni hópsins var tjáning þeirra með óhlutbundnu, abstrakt, myndmáli sem þróaðist í geómetríska abstraktið eða konkret myndmál þar sem áherslan var lögð á tvívíðan myndflötinn með notkun hreinna lita. Hópurinn sýndi alls fjórum sinnum og urðu sýningar þeirra nokkurs konar móðurstöð íslenska módernismans á þessum tíma og andsvar og umbylting við þá ríkjandi rómantísku og síðar expressjónísku landslagshefð sem hafði verið allsráðandi í íslenskri myndlist um hálfrar aldar skeið. Þorvaldur varð mikilsvirtur listamaður og tók þátt í mörgum samsýningum hérlendis og erlendis. Á seinni hluta ferils síns fór að losna um formið í myndum hans, meiri léttleiki og hreyfing varð áberandi. Að sögn Þorvaldar voru þetta áhrif frá auknum hraða nútímans og aukinni þekkingu á hreyfingu í ytra rúmi.