Jóhanna Kristín Yngvadóttir (1953-1991)

Jóhanna Kristín Yngvadóttir fæddist í Reykjavík árið 1953. Hún stundaði nám í Myndlista- og handíðaskóla Íslands frá 1972-1976 og fór svo til Hollands til frekara náms í myndlist árin 1976-1980. Hún var fyrst í De Stichting de Vrije Academie í Den Haag og svo í Rijksacademie van Beeldende Kunsten í Amsterdam. Jóhanna Kristín tók þátt í bylgjunni sem kennd er við Nýja málverkið í upphafi níunda áratugar 20. aldar en það rekur uppruna sinn til Þýskalands og Ítalíu þaðan sem það fór um alla Evrópu á skömmum tíma. Líkt og sjá má í verkum þessara ungu málara þá var expressjónisminn endurvakinn í verkum Jóhönnu Kristínar á þessum tíma og notaður sem útgangspunktur í persónubundinni listsköpun. Jóhanna virðist í verkum sínum hafa litið til Die Brücke myndlistarmannanna en hópurinn varð til í Dresden í Þýskalandi árið 1905. Beinskeytni í tjáningu og mikil næmni við sköpun alls myndefnis vekur einnig upp tengsl verka hennar við verk norska málarans Edward Munch (1863-1944).
Í verkum Jóhönnu Kristínar fer lítið fyrir því að hún endurskapi raunsanna mynd eða útlit þess viðfangsefnis sem hún fæst við, heldur notaðist hún við atburði hversdagsins – fólkið í kringum sig og þá sérstaklega hana sjálfa – til að tjá innsta eðli mannsins, ofar jarðneskju. Þessi næmni við listsköpun og þörf fyrir innsýn og tjáningu alls tilfinningaskalans óx í listsköpun hennar og hverfðist að lokum aðallega í kringum tjáningu sorgar, ótta og örvæntingar. Jóhanna Kristín notaði ytri og innri veruleika líkt og hráefni til að tileinka sér djúpstæðar tilfinningar í verkum sínum, og sú veröld sem birtist okkur í verkum hennar er oft nöpur. Jóhanna Kristín lést árið 1991 eftir langvarandi veikindi.